Ελλάδα 200 χρόνια μετά …

Σχολιάζει ο Αθανάσιος Μπέλτσος

Το πατριωτικό ψευτοπαραλήρημα της 25ης Μαρτίου με φόντο την στρατιωτική παρέλαση απογύμνωσε ακόμη πιο πολύ τη σάπια ελίτ που αντιμετωπίζει κορυφαίες στιγμές του Ελληνισμού σαν εμπορικές πανήγυρεις και  κακόγουστα χολιγουντιανά μιούζικαλ.

Δεν έφτανε ότι η κατά φαντασία Πρόεδρος της Δημοκρατίας πρόσβαλε Ελλάδα και Ορθοδοξία με τον αποκλεισμό της Εκκλησίας από το επίσημο δείπνο για τα 200 χρόνια από την Εθνική Παλιγγενεσία την επομένη έστησε τον ερωτικό σύντροφο της στην εξέδρα των επισήμων και του απέδιδαν τιμές Ευέλπιδες και καταδρομείς. Ουδέποτε Πρόεδρος Δημοκρατίας ή Πρωθυπουργός έστησε δίπλα του σε εθνική επέτειο γυναίκα ή σύντροφο ή κατοικίδια. Ουδέποτε επιθεώρησαν αγήματα γυναικόπαιδα.

Οι εικόνες από το Σύνταγμα με το προεδρικό ζεύγος να εμφανίζεται σαν να είναι σε θεατρική πρεμιέρα και να μελετάει το πρόγραμμα της παράστασης ή σε πολυτελές εστιατόριο να διαβάζει το μενού, είναι όχι μόνο γραφικές και αποκρουστικές  αλλά εξόχως θλιβερές, για τον θεσμικό κατήφορο που υφίστανται οι Θεσμοί της χώρας.

Επειδή ξέρουμε πως η κάθε διοργάνωση, όπως και αυτή  γίνεται με απόλυτη συνεννόηση και συνεργασία Προεδρίας και Μαξίμου, από τα τμήματα Εθιμοτυπίας και Δημοσίων Σχέσεων είναι αδιαμφισβήτητο ότι το πρωθυπουργικό επιτελείο γνώριζε λίστες καλεσμένων και λίστες συμμετεχόντων στην παρέλαση. Όπως γνώριζε τον αποκλεισμό της Εκκλησίας από το προεδρικό δείπνο. Άρα υπήρχε συγκατάθεση για όσα επακολούθησαν και αγγίζουν τα όρια της γραφικότητας, της γελοιότητας και της προσβολής Θεσμών και Αξιών.

Το επικοινωνιακό μπαράζ χειραγώγησης της κοινής γνώμης απέκρυψε την διάσταση αυτή, γιατί  τα μέσα ενημέρωσης στην συντριπτική πλειοψηφίας τους υπηρετούν την σάπια πολιτικοοικονομική ελίτ που επιχειρεί να αποκαθηλώσει την Ορθοδοξία και να θεοποιήσει τα πολιτικά και επιχειρηματικά τζάκια, υπηρετώντας το δόγμα της πολυπολιτισμικότητας και της παγκοσμιοποίησης.

Η Ελλάδα 200 χρόνια μετά δείχνει να είναι σε πλήρη εθνικό και κοινωνικό εκτροχιασμό, με πρόσωπα μειωμένης εθνικής συνείδησης και αμφιλεγόμενης ιδεολογικής και αξιακής  ταυτότητας. Η έλλειψη ηγετών που θα εμπνεύσουν και θα καθοδηγήσουν στο Έθνος είναι εμφανής από ποτέ. Το σύνολο του πολιτικού κόσμου είναι ανίκανο να επιτελέσει την  εθνική αποστολή του, σεβόμενο τις Ιστορικές Παρακαταθήκες και την διαχρονικότητα του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας.




Σχολιάστε