Πολυτεχνείο 1973-2019: Τότε και σήμερα… Οι εθνικοί και κοινωνικοί αγώνες συνεχίζονται

Η Εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973 ήταν η κορυφαία αντιδικτατορική εκδήλωση και ουσιαστικά προανήγγειλε την πτώση της Χούντας των Συνταγματαρχών, η οποία από τις 21 Απριλίου 1967 είχε επιβάλλει καθεστώς στυγνής δικτατορίας στη χώρα.

Η αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε στις 14 Φεβρουαρίου 1973, όταν ξεσηκώθηκαν οι φοιτητές της Αθήνας και συγκεντρώθηκαν στο Πολυτεχνείο. Ζητούσαν την κατάργηση του Ν.1347, ο οποίος προέβλεπε την υποχρεωτική στράτευση όσων ανέπτυσσαν συνδικαλιστική δράση κατά τη διάρκεια των σπουδών τους. Επτά ημέρες μετά τα πρώτα γεγονότα του Πολυτεχνείου, στις 21 Φεβρουαρίου οι φοιτητές κατέλαβαν το κτίριο της Νομικής σχολής στην Αθήνα, προβάλλοντας τα συνθήματα «Δημοκρατία», «Κάτω η Χούντα» και «Ζήτω η Ελευθερία». Η αστυνομία επενέβη και πάλι για να καταστείλει την εξέγερση, αλλά η βίαιη εκδίωξη των φοιτητών από το κτίριο της Νομικής ενίσχυσε ακόμη περισσότερο την αγωνιστικότητά τους.

Στις 16 Νοεμβρίου μεγάλες αστυνομικές δυνάμεις επιτέθηκαν εναντίον του πλήθους που ήταν συγκεντρωμένο έξω από το Πολυτεχνείο, με γκλομπς, δακρυγόνα και σφαίρες ντουμ-ντουμ. Ο Παπαδόπουλος, όταν διαπίστωσε ότι η αστυνομία αδυνατούσε να εισέλθει στο Πολυτεχνείο, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει το στρατό.

Στις 3 τα ξημερώματα της 17ης Νοεμβρίου το άρμα που βρισκόταν απέναντι από την κεντρική πύλη έλαβε εντολή να εισβάλλει. Έπεσε πάνω στην πύλη και την έριξε. Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Αστυνομίας, στις 17 Νοεμβρίου συνελήφθησαν 840 άτομα. Όμως, μετά τη Μεταπολίτευση, αξιωματικοί της Αστυνομίας, ανακρινόμενοι, ανέφεραν ότι οι συλληφθέντες ξεπέρασαν τα 2400 άτομα. Οι νεκροί, εκείνη την περίοδο, όπως ανέφεραν οι πληροφορίες ανήλθαν σε 34 άτομα.

Το Πολυτεχνείο εκτός από κορυφαία αντιδικτατορική εξέγερση είναι και διαχρονικό σύμβολο αντίστασης και αγώνα. Παρ’ ότι βέβαια κάποιοι, αργότερα κατάφεραν να παραχαράξουν την ιστορία και τους αγώνες που δόθησαν χτίζοντας την προσωπική τους καριέρα και κερδίζοντας πολλά περισσότερα, από αυτά που πρέσβευαν οι αγώνες τους.

Αυτό όμως δεν μπορεί να μηδενίσει την μεγάλη προσπάθεια που έγινε και τον αγώνα που έδωσαν γα την πατρίδα χιλιάδες ανώνυμοι νέοι και νέες. Για την ελευθερία. Αγώνες σαν εκείνους που έχει δώσει η πατρίδα και οι πολίτες της για ανεξαρτησία, δημοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη και ισονομία. Οι κομματικές αντιπαραθέσεις και οι ιδιοκτησιακές λογικές της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, αμαυρώνουν το καθαρό διαχρονικό μήνυμα του και ενισχύουν τις πολιτικές της σύγκρουσης, του διχασμού και της κοινωνικής αλλοτρίωσης.




Σχολιάστε