Μπορεί η Σακελλαροπούλου να εμπνεύσει ,να ενώσει και να σηκώσει διεθνές ανάστημα;

Σχολιάζει ο Αθανάσιος Μπέλτσος

Η Ελλάδα περνάει μια δύσκολη καμπή πολύ μεγαλύτερη από την οικονομική κρίση και τα μνημόνια. Η επιθετικότητα της Άγκυρας και η ευθεία πλέον αμφισβήτηση του status στο Αιγαίο σκιαγραφεί μια ιδιαίτερα ανησυχητική κατάσταση , αν συνυπολογίσουμε την εκτόξευση των παραβιάσεων από τα τουρκικά μαχητικά που δείχνει να επιζητούν το μοιραίο, αλλά και την ακραία και επεκτατική ρητορική του Ερντογάν και του συνόλου της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας της γείτονας χώρας.

Η Τουρκία βρίσκεται σε κρεσέντο μεγαλοιδεατισμού και συμπεριφέρεται ως υπερδύναμη στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Μεσογείου,επιζητώντας να παγιώσει ένα ηγετικό ρόλο μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Το πολεμικό κλίμα στα νερά και στους αιθέρες του Αιγαίου , ανά πάσα στιγμή μπορεί να επιφέρει θερμό επεισόδιο, χωρίς κανείς να μπορεί να προδικάσει το μέγεθος και τις συνέπειες του.

Ταυτόχρονα σε διεθνές επίπεδο σημειώνονται σημαντικές κινήσεις στρατηγικής , με το διακύβευμα να είναι τεράστιο,γεωπολιτικά και οικονομικά .Ο στρατηγικός  προσανατολισμός της χώρας μας είναι θεωρητικά με τους φυσικούς της συμμάχους και  καθιστά την εμπέδωση των σχέσεων της με αυτούς καταλυτικό παράγοντα , για την προάσπιση των συμφερόντων αλλά και της εδαφικής της ακεραιότητας.

Μέσα σε αυτό το χιτσκοκικό περιβάλλον, που γεννά απαιτήσεις πολυμορφικές μπαίνει το ερώτημα αν μια επιλογή τύπου Σακελλαροπούλου για το αξίωμα της Προέδρου της Δημοκρατίας μπορεί να υπηρετήσει τα εθνικά συμφέροντα σε ύψιστο βαθμό. Αν μπορεί να διαδραματίσει ένα διεθνή ρόλο , προβολής και προάσπισης των εθνικών ζητημάτων, ακόμη και αν συνταγματικά δεν έχει αρμοδιότητες , δεν παύει να αποτελεί ο θεσμός του ΠτΔ ένα εργαλείο στην φαρέτρα της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Θα μπορέσει μια τυπολάτρισσα δικαστικός , να έχει την πολιτική κρίση και την εμπειρία να αντεπεξέλθει σε ένα πολυσύνθετο ρόλο και να εκπροσωπήσει σε ειδικού βάρους επαφές την χώρα; Θα μπορέσει μη έχοντας διεθνή ακτινοβολία και επαφές να συνομιλήσει ισότιμα με κορυφαίους πολιτειακούς παράγοντες υπερδυνάμεων ή παγκόσμιων οργανισμών;

Έχει τα ποιοτικά χαρακτηριστικά που θα εμπνεύσουν την ελληνική κοινωνία σε μια περίοδο που επικρατεί η ανασφάλεια και ο φόβος, για την επόμενη μέρα; Που το φρόνημα πρέπει να είναι υψηλό;

Είμαστε εσωτερικά σε μια περίοδο όπου πρωταρχικό διακύβευμα είναι η απόδοση ευθυνών και η τιμωρία όσων καταχράστηκαν δημόσιο χρήμα και τοποθετήθηκε η ανώτατη δικαστικός εν είδει

Ντι Πιέτρο; Προφανώς και όχι.

Είναι τελικά ορθό να επικρατεί η λογική των πολιτικών ισορροπιών και των επικοινωνιακών σκοπιμοτήτων και τα κριτήρια επιλογής να έχουν τέτοια χαρακτηριστικά; Όσο και αν ο θεσμός του ΠτΔ είναι διακοσμητικός δεν παύει να έχει ένα συμβολισμό , που σε ειδικές περιπτώσεις μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο. Όπως τώρα που η χώρα χρειάζεται ισχυρά χαρτιά, να κινητοποιηθούν σε διεθνές επίπεδο  και να θέσουν με επίφαση και αποτελεσματικότητα τις εθνικές θέσεις.

Δεν θα μπορούσα να φανταστώ την κ. Σακελλαροπούλου απέναντι σε Ερντογάν, Πούτιν, Μακρόν, Μέρκελ … ούτε θα μπορούσα να την φανταστώ να κάνει διαγγέλματα στον ελληνικό λαό , για τον οποίο ως πρόεδρος του ΣτΕ έχει γνωμοδοτήσει αρνητικά σε μια σειρά δίκαιων αιτημάτων του.

Μπορεί να ήταν μια καλή επιλογή προέδρου για χώρες όπως το Λουξεμβούργο, η Δανία και η Ολλανδία …μπορεί να ήταν ιδανική επιλογή για κάποιο άλλο αξίωμα ( πχ Ανεξάρτητη Αρχή) , δεν πιστεύω ότι μια δικαστικός με αυτά τα χαρακτηριστικά μπορεί να είναι το πρόσωπο που θα εκπροσωπεί σε διεθνές επίπεδο τον Ελληνισμό. Ούτε μπορώ να δεχτώ ότι όλοι έχουν δικαίωμα σε μια ευκαιρία , η θέση αυτή δεν είναι για πειραματισμούς ειδικά τώρα, που έχει πάρει φωτιά η αυλή μας.

Δεν θα μείνω στο αποτυχημένο πείραμα Σαρτζετάκη, άλλωστε τα πρόσωπα δεν είναι όλα ίδια, θα σχολιάσω αυτό που κατά κόρον λέγεται. Ότι είναι η πρώτη Ελληνίδα πρόεδρος. Αναρωτιέμαι αν μπορεί να είναι αυτό κριτήριο σε ένα συντεταγμένο και σοβαρό κράτος. Είναι θέμα φύλου και φεμινισμού η ανώτατος πολιτειακός θεσμός; Μπορεί να είναι μέρος επικοινωνιακού σχεδιασμού μια τέτοια θέση; Ουδείς διαφωνεί ότι μια γυναίκα μπορεί να είναι Πρόεδρος ή Πρωθυπουργός … το ερώτημα είναι ποια γυναίκα είναι αυτή.

Τελικά με αυτή την επιλογή, για ποιον λόγο έπρεπε να αντικατασταθεί ο Προκόπης Παυλόπουλος; Τι ουσιαστικό αλλάζει και τι καινούργιο πρεσβεύει σε αυτή την χρονική στιγμή ένα τέτοιο πρόσωπο. Να ξεκαθαρίσω ότι δεν θα ήθελα τον Προκόπη Παυλόπουλο, μόνο και μόνο γιατί υπέγραψε αβίαστα την κατάπτυστη συμφωνία των Πρεσπών, την ώρα που το 80% των Ελλήνων ήταν αντίθετο και μεγάλο τμήμα του κοινοβουλευτικού συστήματος.Είναι η προσωπική μου θέση.Αλλά μου γεννάται το ερώτημα γιατί Σακελλαροπούλου και όχι Παυλόπουλος, από την ώρα που θεωρώ ότι δεν κομίζει κάτι ιδιαίτερο και δεν δίνει κύρος στο θεσμό. Απλά για να πούμε ότι κάναμε μια δική μας πρόταση;

 




Σχολιάστε