H Ανδρονίκη Αβδελιώτη αποκλειστικά στo OTAVOICE

Το θεατρικό έργο «D’eon»  

του Renny Krupinski σε σκηνοθεσία Ανδρονίκης Αβδελιώτη 

παρουσιάζεται στο «ΑΓΓΕΛΩΝ ΒΗΜΑ». 

 

«Ο πολιτισμός δεν παράγεται μόνο μέσα στα θέατρα ή στις αίθουσες τέχνης. Αλλά στους δρόμους. Στην καθημερινότητα. Μέσα από πράξεις όχι θεατρικές αλλά ουσιαστικές και  ανθρώπινες». 

 

Η σκηνοθέτης και πρωταγωνίστρια του DeonΑνδρονίκη Αβδελιώτη μιλά για την δημιουργική εμπειρία μίας παράστασης μοναδικής. 

 

Τι σας γοήτευε στον Deon και αναλάβατε όχι μόνο τη σκηνοθεσία αλλά και την ερμηνεία, τη σκηνογραφία και την κίνηση; 

Πριν από μήνες, η κα Μαργαρίτα Δαλαμάγκα μου μίλησε για αυτό το καταπληκτικό έργο, για αυτή την τόσο ενδιαφέρουσα ιστορία και μου πρότεινε να το σκηνοθετήσω. Μετά από ένα διάστημα μου πρότεινε και τον ρόλο της Ντ ‘εόν. Μόλις το διάβασα ενθουσιάστηκα . 

Πρόκειται για την αληθινή ιστορία ενός ανθρώπουπου δεν σταμάτησε ποτέ να διεκδικεί το δικαίωμα να είναι αυτό που θέλει στη ζωή . Η Ντεόν ήταν ένας άνθρωπος ελεύθεροςΈνας άνθρωπος που ενώ έπεφτε ασταμάτητα, σηκωνόταν πιο δυνατός. Που έδωσε μάχες ατελείωτες. Που δεν κρύφτηκε ποτέ, αλλά βγήκε μπροστά και  όρθωσε ανάστημα . Έναςάνθρωπος που δεν φοβήθηκε να συγκρουστείΔεν υπολόγισε κανέναν και τίποτα.  Που ήθελε τόσο να ζήσει και δεν του το επέτρεψαν 

Οι ανήθικοι της τότε κοινωνίας μιλούσαν για ηθική και χτυπούσαν την Ντεόν. Δεν άντεχαν που αυτή στεκόταν τόσο δυνατή. Που κραύγαζε την αλήθεια της. Που υπερασπιζόταν τον εαυτό της.  

Η Ντεόν δεν έσκυψε ποτέ το κεφάλι, ακόμα και όταν  η ζωή της έγινε δύσκολη. Έχασε τα πάντα! Τα παράσημα της,  τα χρήματα της, την οικογένεια της και βρήκε παρηγοριά στο αλκοόλ. Ακόμα και τότε δεν ησύχασεΣυνέχισε να πολεμά τα φαντάσματα του παρελθόντος, ανθρώπους που δεν βρίσκονταν πλέον στη ζωή αλλά μόνο στο μυαλό της 

Έζησε πολεμώντας ζωντανούς και πεθαμένους. Η Ντεόν πολέμησε ως γενναίος  άνδρας και ως γενναία γυναίκα.  Ο αγώνας που έδωσε ήταν για όλους τους ανθρώπους.  Ανεξάρτητα από το φύλο τους.  Δεν ήταν μια γυναίκα που διεκδικούσε το δικαίωμα να είναι άνδρας, δεν ήταν ένας άνδρας που διεκδικούσε το δικαίωμα να είναι γυναίκαΉταν ένας άνθρωπος, που διεκδικούσε το δικαίωμα του να είναι αυτό που θέλει να είναι στη ζωή. Διεκδικούσε να αναγνωριστούν οι αγώνες του, τα ταλέντα του, τα παράσημα του,ανεξάρτητα από το φύλο του. Ήθελε να μπορεί να ντύνεται όπως του ή της αρέσει. Να μπορεί να φοράει  το παράσημο της πάνω από το φουστάνι της και να μην κρίνεται γι’ αυτό. 

Η Ντεόν ήταν ένας άνθρωπος που γεννήθηκε το 1728 και αγωνίστηκε για πράγματα που ακόμη και σήμερα δεν θεωρούνται αυτονόητα. 

Όταν διάβασα την ιστορία της, είδα πως είναι ένα πλάσμα βγαλμένο από αρχαία τραγωδία. Στο θεατρικό κείμενο του Renny Krupinski, τα φαντάσματα εμφανίζονται σε συγκεκριμένες στιγμές για να συνομιλήσουν μαζί με την Ντεόν. 

Έτσι αποφάσισα να κρατήσω και τη δομή της τραγωδίας. Καθ όλη τη διάρκεια του έργου, επί σκηνής, βρίσκονται τα φαντάσματα της Ντεόν ως αρχαίος χορός. 

Άλλωστε, κάθε άνθρωπος περιτριγυρίζεται πάντα από τους δαίμονες του. 

Επέλεξα να δημιουργήσω ένα σκηνικό τόπο, που να θυμίζει έδρανα βουλής μιας και όλα τα πρόσωπα του έργου ήταν στην κυβέρνησηΒασιλιάδες υπουργοί κτλ. Αυτό το σκηνικό εξυπηρετούσε και στη φόρμα που ήθελα να στήσω 

Θεωρείτε ότι ένας ηθοποιός λειτουργεί καλύτερα εάν σκηνοθετεί τον εαυτό του; 

Δεν ξέρω αν λειτουργεί καλυτέραΈχει σίγουρα δυσκολίεςΠερισσότερο για τους συνεργάτες μου, που για ένα μεγάλο διάστημα παίζουν στη σκηνή χωρίς έμενα.   Ξέρω πάντα τι ζητάω από κάθε ρόλο, οπότε κινούμαστε κατευθείαν προς μία συγκεκριμένη κατεύθυνση, χωρίς να κωλυσιεργούμεΦυσικά, πάντα έχω έναν άνθρωπο ως βοηθό, για να μπορεί να βλέπει και εμένα. Έτσι είμαι σίγουρη ότι τηρούνται οι επιλογές μου. Η Ελεάννα Παναγουλέα, η όποια είναι ηθοποιός και στην παράσταση υποδύεται την Μαντάμ Ντυ Μπαρύ, ήταν και βοηθός μου. Οπότε ήταν τα μάτια μου από κάτω όταν εγώ δούλευα  πάνω στη σκηνή τον ρόλο μου. Με την Ελεάννα έχουμε συνεργαστεί ξανά στο παρελθόν, ξέρουμε καλά η μία την άλλη και καταλαβαίνει απόλυτα τι θέλω. Έχουμε θα έλεγα την ίδια ματιά, οπότε αφήνομαι σε εκείνη! 

 

Ποια ήταν μεγαλύτερη πρόσκληση η ερμηνεία ή η σκηνοθεσία του Deon; 

Και τα δύο μαζίΣκηνοθετικά είναι κάτι τελείως διαφορετικό από όσα έχω κάνει μέχρι τώρα. Ήταν ένα στοίχημα και μια πρόκληση για μένα. Να παίξω με πολλά διαφορετικά στοιχειά. Να παίξω με αυστηρέςφόρμες και να κρατήσω τον ρεαλισμό του πράγματοςΝα χτίσω το χιούμορ του χωρίς να γίνει μπαλαφάρα και να βρει την ισορροπία του με τα δραματικά στοιχειά του έργου.  Ήθελε ένα καλό μέτρημα, χωρίς υπερβολές αλλά και χωρίς να δίνουμε λίγα. Το πιο σημαντικό απ όλα ήταν να μην χαθεί η ουσία του. Αυτό που θέλει πραγματικά να πει το έργο και ο συγγραφέας. Θέλω να πιστεύω πως αυτό το καταφέραμεΠέρασε ένα μεγάλο κομμάτι των όσων ήθελα να πω. Και αυτό είναι υπέροχο. Όταν ο κόσμος διαβάζει κατευθείαν αυτό που θες, αυτό είναι επιτυχία. Όλα τ΄ άλλα είναι επιλογές και γούστα. Σ’ αυτό στάθηκα τυχερή γιατί όλοι οι ηθοποιοί, ο μουσικός και ο σχεδιαστής φωτισμού συνέβαλαν ο καθένας με τον τρόπο του στο να πραγματοποιηθεί 

Τώρα σε ότι αφορά τον ρόλο μουήταν πρόκληση η δυσκολία να μην ξεφύγω και να μην πάω περισσότερο ή λιγότερο σε μια πλευράΟ στόχος ήταν και είναι, να είμαι αυτό που λέει η/ο Ντεόν. «Να είμαι ο στρατιώτης που πάντα ήμουν και να είμαι η γυναίκα που πάντα ήμουν». 

Ήθελα να είμαι ένας άνθρωπος που μέσα στη στοργική αγκαλιά να γίνεται παιδί, στην μάχη να ρίχνεται με ορμή,σαν αγρίμικαι μετά τη μάχη, να μπορεί να κλαίει σαν μωρό γιατί αντίκρισε τον θάνατο. Να είναι σκληρός,- όταν πρέπει να είναι και ερωτικός όταν θέλειΈνας άνθρωπος που θα λειτούργει και θα εκδηλώνει τα συναισθήματα του,χωρίς να σκέφτεται αν θα κριθεί για αυτά.  

 

Είναι δύσκολη η προσέγγιση ενός τέτοιου έργου για την κοινωνία; 

Τίποτα δεν είναι δύσκολο. Έχει να κάνει αποκλειστικά με τη διαθεσιμότητα  του καθενός να ανοίξει το μυαλό του και την καρδιά του. 

Η κοινωνία απαρτίζεται από ανθρώπους που πρέπει να πετάξουν από πάνω τους όλα τα άχρηστα και να κρατήσουν τα πιο σημαντικά αγαθά της ζωή μας, την καλοσύνη και την αγάπη για τον συνάνθρωποΗ ζωή είναι μικρή και καλό είναι να την ζούμε όμορφα και ειρηνικά 

Αν αγαπήσουμε και  αποδεχτούμε τον εαυτό μας ,θα αγαπήσουμε και θα αποδεχτούμε τον διπλανό μας. Άλλωστε δεν υπάρχει διαφορετικότητα, όλοι οι άνθρωποι είμαστε ίδιοι. Μόλις γίνει κατανοητό αυτό στην «κοινωνία των ανθρώπων», τότε θα μπορέσουν να αντιληφθούν και το μεγαλείο αυτού του έργου. 

Άρα είναι στο χέρι των ανθρώπων αποκλειστικά, με τι «μάτια και ψυχή» μπορούν να δουν την παράσταση και κατ’ επέκταση τον κόσμο έξω απ’ αυτήν.  

 

Τι περιμένετε από το θέατρο; 

ΤίποταΑπολύτως τίποτα. Δεν μου χρωστάει και δεν του χρωστάω!!! 

 

Η Ελλάδα παράγει πολιτισμό σήμερα; 

Κάνει μια αρκετά φιλότιμη προσπάθεια. Ο πολιτισμός βέβαια δεν παράγεται μόνο μέσα στα θέατρα ή στις αίθουσεςτέχνηςΑλλά στους δρόμους. Στην καθημερινότηταΜέσα από πράξεις όχι θεατρικές αλλά ουσιαστικές και  ανθρώπινες. 

Ποια είναι η καλύτερη στιγμή ενός ηθοποιού και ενός σκηνοθέτη; 

Δεν θα ξεχωρίσω τον ηθοποιό από τον σκηνοθέτη. Θα πω πως η καλύτερη στιγμή είναι όταν ταιριάξει και πορευτεί ομαλά και όμορφα με τους συνεργάτες του και φέρει ένα αποτέλεσμα που θα είναι έντιμο. Και που με κάποιο τρόπο θα καταφέρει να το κοινωνήσει στον κόσμο 

 

Τι συναισθήματα μπορεί να έχει ο θεατής φεύγοντας; 

Φεύγοντας θα ήθελα να αισθανθεί το πόσο σημαντικό είναι να ακούμε και να καταλαβαίνουμε τον άνθρωπο δίπλα μας. Και πως η προσπάθεια να επιβληθείς σε ένα άλλο πλάσμα, να το εξουσιάσεις, να του χαλάσεις τα όνειρα και τη ζωή και να το καταστρέψεις, δεν σε κάνει αρχηγό του σύμπαντος αλλά ένα μικρό σιχαμερό τέρας 

 

Λία Τσεκούρα, 

Γ.Γ. του Σωματείου Ελλήνων Κριτικών  

Μουσικής, Θεάτρου & Χορού. 

Λίγα λόγια για την παράσταση: 

Ντ’ Εόν  

του Renny Krupinski 

 

(Πρώτη παρουσίαση συγγραφέα και έργου στην Ελλάδα) 

 

Πρεμιέρα: Σάββατο 9 Νοεμβρίου 2019 στις 20.30 

και κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 20.30 

 

Μετάφραση : Μαργαρίτα Δαλαμάγκα-Καλογήρου 

Σκηνοθεσία: Ανδρονίκη Αβδελιώτη 

 

Η ιστορία ενός ανθρώπου που έζησε τη μισή του ζωή ως άνδρας και την άλλη μισή ως γυναίκα… 

 

Το 1769, ο Γάλλος διπλωμάτης Σαρλ Ντ’ Εόν ντε Μπωμόνπαρασημοφορημένος ήρωας του Πρωσικού πολέμου, βγήκε να περπατήσει στους δρόμους και να κατακτήσει την κοινωνία του Λονδίνου φορώντας φουστάνι. Για να είναι η γυναίκα που πάντα ήταν! 

Η αληθινή, συγκλονιστική ιστορία του/της Σαρλ/Ζενεβιέβ Λουί Ωγκύστ Αντρέ Τιμοτέ Ντ’ Εόν ντε Μπωμόν, του ανθρώπου που διεκδίκησε κόντρα σε βασιλείς και κυβερνήσεις και επέβαλε το αυτονόητο δικαίωμά του να είναι απλά ο εαυτός του  ανεξάρτητα από το φύλο του και  έζησε την μισή του ζωή ως άντρας και την άλλη μισή ως γυναίκα. 

Ο RennyKrupinski, εντελώς ξεχωριστή περίπτωση πολυπράγμονα καλλιτέχνη διεθνούς φήμης με έντονη παρουσία σε θέατρο, σινεμά και τηλεόραση, μεταξύ άλλων διακρίσεων, έχει αποσπάσει το πρώτο βραβείο στο παγκοσμίου φήμης και επιρροής Φεστιβάλ του Εδιμβούργου. Ο Ντ’ Εόντου έχει ανέβει στην σκηνή, για πρώτη και μόνη φορά, το 2018, στην πατρίδα του το Μάντσεστερ, σκηνοθετημένο από τον ίδιο τον Krupinskiαποσπώντας ενθουσιώδεις κριτικές και από τους πιο «δύσκολους» Λονδρέζους κριτικούς. Στο ΑΓΓΕΛΩΝ ΒΗΜΑ, το έργο θα παρουσιαστεί για δεύτερη φορά διεθνώς…  

Συντελεστές της παράστασης 

«Ντ’ Εόν» του Renny Krupinski 

Μετάφραση: Μαργαρίτα Δαλαμάγκα-Καλογήρου 

Σκηνοθεσία: Ανδρονίκη Αβδελιώτη 

Βοηθός σκηνοθέτη: Ελεάννα Παναγουλέα 

Σκηνικά – κοστούμια: Νίκος Μαρμαροτούρης, Ανδρονίκη Αβδελιώτη 

Πρωτότυπη Μουσική: Σπύρος Παπαθεοδώρου  

Σχεδιασμός φωτισμού: Βασίλης Κλωτσοτήρας 

Φωτογραφίες: Ναταλία Β.  

Ηθοποιοί: Ανδρονίκη Αβδελιώτη, Νίκος Αναγνωστόπουλος, Γιώργος Γογώνης, Ανδρέας Ζάκας, Γιάννης Ίτσιος, Αθηνά Μαυρομάτη, Σταμάτης Μπαντούνας, Δημήτρης Ξηρός, Ελεάννα Παναγουλέα, Βασίλης Σαμαριτάκης,  Ποπέτα Σούκου  

 

Στο πιάνο επί σκηνής ο Σπύρος Παπαθεοδώρου 

 

Κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 20.30 από τις 9 Νοεμβρίου 2019 

Διάρκεια 120΄  

Τιμές εισιτηρίων: 14€ (κανονικό), 10€ (μειωμένο), 5€ (ατέλεια) 

 

ΑΓΓΕΛΩΝ ΒΗΜΑ 

Σατωβριάνδου 36, Ομόνοια (πίσω από το Εθνικό Θέατρο Τσίλλερ) 

ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ:  

Τηλεφωνικά στο 210-5242211 & Ηλεκτρονικά στο www.aggelonvima.gr και στο viva.gr  

 

 

 

  




Σχολιάστε