Ο Παύλος Χαϊκάλης αποκλειστικά στο OTAVOICE: «Ένας ηθοποιός πρέπει να δοκιμάζει καινούργιους εκφραστικούς δρόμους»

Μια από τις πιο απολαυστικές, και με έξυπνο χιούμορ κωμωδίες των τελευταίων ετών, το «Ψέμα στο Ψέμα» του Άντονυ Νίλσον, επανέρχεται μετά από δέκα χρόνια στο θέατρο Μουσούρη. Η τεράστια εισπρακτική επιτυχία που αγκάλιασαν το κοινό και οι άνθρωποι του θεάτρου έρχεται με τη σκηνοθετική υπογραφή του Πέτρου Φιλιππίδη και με τον ίδιο και τον Παύλο Χαϊκάλη στο πιο απολαυστικό αστυνομικό δίδυμο όλων των εποχών.

Διαβάστε τη συνέντευξη του Παύλου Χαϊκάλη στο OTAVOICE.GR και την Λία Τσεκούρα για αυτό το μοναδικό έργο!

Με ποια κριτήρια επιλέξατε αυτό το έργο;
«Αυτό το έργο επιλέχτηκε από τον Πέτρο, ο οποίος το σκηνοθέτησε κιόλας. Είναι ένα έργο που είχαμε παίξει και το 2004 για πρώτη φορά, πήγε τρία χρόνια φουλ και την εποχή της κρίσης, επειδή θεωρήθηκε από τις πιο δυνατές κωμωδίες που είχαν περάσει από το θέατρο, το θεωρήσαμε ως υποχρέωση να ευχαριστήσουμε τον κόσμο και να κάνουμε το κοινό να γελάσει στις δύσκολες μέρες που περνάμε».

Υπάρχει στο έργο ένας βαθύτερος ρόλος της κωμικής έκφρασης, ποιος είναι αυτός;
«Είναι μια καθαρή κωμωδία, αλλά η κωμωδία πάντοτε κρύβεται πίσω από ένα δράμα. Το έργο πραγματεύεται την ιστορία ενός θανάτου αλλά με μία οπτική γωνία, η οποία είναι ξεκαρδιστική».

Σε τι βαθμό είστε ο εαυτός σας στον ρόλο που έχετε;
«Θα έλεγα ότι ποτέ δεν μπορεί ένας ηθοποιός να είναι ο εαυτός του, γιατί ούτε ασπάζομαι αυτή την άποψη ότι οι ηθοποιοί πρέπει να είναι ο εαυτός τους, πρέπει να πηγαίνεις τους ρόλους κι όχι να φέρνεις τους ρόλους στα μέτρα σου. Νομίζω δεν έχω καμία σχέση με τον ρόλο, μιλάμε για έναν αστυνομικό, ο οποίος θα έλεγα ότι μαζί με τον συνάδερφό του δεν είναι και το καλύτερο δείγμα υψηλής ευφυΐας. Το θέμα είναι ότι προσπαθώντας να αποφύγεις κάτι, τελικά πέφτεις σε μια παγίδα, σε έναν κυκεώνα πραγμάτων με τελικό αποτέλεσμα να μην μπορείς να ξεφύγεις από αυτό το οποίο πρέπει να κάνεις, το καθήκον σου, την αποστολή σου».

Σε τι βαθμό είστε οι ρόλοι σας στη ζωή σας;
«Δεν μπορεί οι ηθοποιοί να παίζουμε θέατρο, διότι παίζουμε θέατρο στη σκηνή. Αν παίζουμε θέατρο και στη ζωή, θα γίνουμε μια προσωπικότητα διχασμένη, στα πρόθυρα της σχιζοφρένειας. Πρέπει να είμαστε στη ζωή μας κανονικοί, όπως είμαστε όλοι οι άνθρωποι και απλώς την ώρα που είναι η παράσταση να μετουσιωνόμαστε σε κάτι διαφορετικό, με κύριο γνώμονα να προσπαθήσεις να πείσεις και να δώσεις στον κόσμο να καταλάβει κάποια πράγματα και να τον βοηθήσεις, να γίνει καλύτερος».

Υπάρχουν φορές που επεμβαίνετε στη σκηνοθεσία επειδή πιστεύετε ότι δεν σας ταιριάζει μια μανιέρα; Αυτοσχεδιάζετε;
«Αυτό είναι θέμα συνεργασίας του σκηνοθέτη και του ηθοποιού. Δεν μπορείς να συμφωνείς πάντα με όλα, θα έχεις μια άποψη, εάν υπάρχουν δυσκολίες θα προσπαθείς να βρεις τον τρόπο να το επαναφέρεις εκεί που θέλεις. Βασικά, αφορά τον άξονα θέλεις να ακολουθήσεις, τι θέλεις να πεις στον κόσμο, πώς πρέπει να χειριστείς τα πράγματα για να δώσεις αυτό που θέλεις να δώσεις, αλλιώς δεν έχει νόημα.

Προσωπικά αυτοσχεδιάζω πάρα πολλές φορές, αλλά ο αυτοσχεδιασμός είναι και μια παγίδα, διότι έχει παρεξηγηθεί η έννοια του αυτοσχεδιασμού. Δεν κάνει ο ηθοποιός αυθαίρετα κάτι, ακόμη κι ο αυτοσχεδιασμός είναι μελετημένος. Πολλές φορές μπορεί να βγει κάτι αυθόρμητα, αλλά δεν μπορεί να ξεφεύγει από το κείμενο και δεν μπορεί να μην έχει καμία σχέση και με το έργο. Δηλαδή δεν πρέπει να είναι εξυπνακίστικα πράγματα αυτά που κάνεις, πρέπει να είναι έξυπνα πράγματα μέσα στη δομή του ρόλου, απλώς να απογειώνουν λίγο τις καταστάσεις.

Η κωμωδία είναι δύσκολη υπόθεση κι εσείς έχετε ταυτιστεί με το είδος αυτό, θα επιλέγατε να κάνετε και κάτι άλλο;
«Δράμα έχω κάνει, και μάλιστα ίσως είναι κι η μεγαλύτερη επιτυχία στο θέατρο, είχα παίξει το 2001 το «Έγκλημα και Τιμωρία» με τον Γιάννη Βούρο. Είναι τρελό, διότι η πιο συγκλονιστική ερμηνεία θα έλεγα ήταν αυτή, με την έννοια ότι ήταν πραγματικά μια πολύ καλή στιγμή για εμένα, η οποία είναι σε ένα δράμα, δεν είναι σε μια κωμωδία.
Στην Ελλάδα βάζουμε τις ταμπελίτσες «κωμικός» και «δραματικός» ηθοποιός. Ο ηθοποιός, για εμένα, πρέπει να παίζει τα πάντα, αναλόγως του όγκου του, της φύσης του, της θέσης του αλλά πάνω από όλα πρέπει να δοκιμάζει τα πάντα, πρέπει να δοκιμάζει καινούργιους εκφραστικούς δρόμους. Πρέπει να ψάχνεται και να ψάχνει πράγματα και να μην τελματώνει υποκριτικά, ποτέ».

Τι σας αφήνει κάθε παράσταση;
«Οι πρόβες είναι ένα δημιουργικό κομμάτι, με την έννοια ότι χτίζουμε την παράσταση, όπως ένα σπίτι που χτίζεται κι έχει μια ομορφιά την ώρα που φτιάχνεται. Αυτή την ομορφιά έχει και το θέατρο, χτίζεις, φτιάχνεις στοχεύεις και ενεργείς κατάλληλα, ώστε να έχεις το επιθυμητό αποτέλεσμα».

Πώς θα θέλατε να αποχωρεί το κοινό από την παράστασή σας;
«Στο θέατρο πρέπει να δρας και να ενεργείς με τη φαντασία ότι αυτή την ομορφιά πρέπει να εισπράξει ο κόσμος, ότι θα τον κάνεις να ευφρανθεί γιατί το θέατρο είναι μια πολύ ιδιαίτερη περίπτωση, το κοινό πληρώνει για να δει τον ηθοποιό και να του δώσεις κάτι ουσιαστικό, δεν μπορείς να τον ξεπετάξεις και να κάνεις κάτι επιδερμικό. Δυστυχώς υπάρχουν παραστάσεις που αντιμετωπίζουν το θέατρο έτσι, αλλά κι εκεί είναι η αιώνια πάλη στο θέατρο, να προσπαθείς να υπερβείς τον εαυτό σου!».

Ο Παύλος Χαϊκάλης αποκλειστικά στο OTAVOICE.GR

Ο Παύλος Χαϊκάλης αποκλειστικά στο OTAVOICE.GRH Τοπική Αυτοδιοίκηση θα πρέπει να είναι σε θέση να στηρίζει, να αναδεικνύει και να προωθεί την πολιτιστική κληρονομιά, την καλλιτεχνική δημιουργία σε κάθε της έκφανση αλλά και τον πολιτισμό της καθημερινότητας με ταυτόχρονη ευαισθητοποίηση των δημοτών στις προαναφερόμενες προσεγγίσεις.Το OTAVOICE δίνει… βήμα στον πολιτισμό προβάλλοντας διάφορες πολιτιστικές δράσεις και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις μέσα από την ειδική ενότητα του: ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ. Πρώτη αποκλειστική συνέντευξη από τον αγαπημένο ηθοποίο Παύλο Χαϊκάλη. Για να διαβάσετε τη συνέντευξη του πατήστε https://www.otavoice.gr/ethelontismos/2018/10/o-paylos-xaikalis-apokleistika-sto-otavoice-gr-enas-ithopoios-prepei-na-dokimazei-kainourgious-ekfrastikous-dromous/

Gepostet von OTAVOICE.gr am Mittwoch, 10. Oktober 2018




Σχολιάστε