«ΘΕΛΕΙ ΑΡΕΤΗ καί ΤΟΛΜΗ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ»

«ΘΕΛΕΙ ΑΡΕΤΗ καί ΤΟΛΜΗ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ»

ΗΜΕΡΕΣ ΘΛΙΨΗΣ…

 Άρθρο του Πέτρου Γ. Γώγου

Πάει ένας χρόνος τώρα που τέτοιες ημέρες «κάποιοι» παλεύαμε να «ακουστούμε» – δυστυχώς σε ώτα υπερφίαλα-,καθώς όλα τα σημάδια προμήνυαν το «κακό» που έρχονταν από παντού.

Οι εξελίξεις γνωστές όπως και οι «πρώτες συνέπειες» της επαίσχυντης συμφωνίας της λίμνης, μιας συμφωνίας που έσπειρε τη διχόνοια, ανασκάλεψε μίση και πάθη του παρελθόντος. Η Αριστερά   πρόδωσε την Ελλάδα, και τη Μακεδονία μας, για μια «γραβάτα». Ένα  προμελετημένο και καλά οργανωμένο έγκλημα, σχεδιασμένο από ξένους, ανθέλληνες, τζογαδόρους του χρηματιστηρίου «αφανισμού» των εθνών και των λαών, εκτελέστηκε  άψογα.

Σε όλο αυτό το διάστημα έγιναν πάνω από εκατόν πενήντα συλλαλητήρια. Ο λαός φώναξε, διαμαρτυρήθηκε, «ικέτευσε» κυριολεκτικά για τα «δίκαιά» του, μέσα στα χημικά και στη βία.

Είναι εξίσου λυπηρό το γεγονός ότι, ο ίδιος λαός σήμερα, ωθείται να «εκτονώσει» την οργή του, περιμένοντας στις ουρές της εφορίας, των τραπεζών, στη ΔΕΗ και στα άλλα… «ευαγή κερδοσκοπικά ιδρύματα» (κτηματολόγιο) που του απομυζούν τα τελευταία ευρώ που του έχουν απομείνει.

Οι τράπεζες συνεχίζουν να κερδοσκοπούν, πίνουν το λιγοστό αίμα που απόμεινε. Περιουσίες συνεχίζουν να «δημεύονται», άνθρωποι αυτοκτονούν, ψυχές «χάνονται», η Ελλάδα «πεθαίνει» παρακολουθώντας τα «παιδιά» της να φεύγουν… την ίδια στιγμή που κινδυνεύει από την  μουσουλμανική «επέλαση» των ορδών των λάθρομεταναστών, μα και από τον διαφαινόμενο κίνδυνο από ανατολή και δύση…

Προκηρύσσονται εκλογές μέσα σε μια «στημένη αντιπαλότητα». Ξεκίνησε ένα όργιο διορισμών, μεταθέσεων, μετατάξεων, τοποθετήσεων «δικών» τους παιδιών, ένα γαϊτανάκι  βολέματος και υποσχέσεων, και στο βάθος οι χιλιάδες άνεργοι, νέες και νέοι που απέμειναν όμηροι στη χώρα και δεν έφυγαν…

Οι μεταγραφές των υποψηφίων «Βολευτών» πάνε και έρχονται… τα μεγάλα κόμματα παίζουν καλά το παιχνίδι του ισχυρού προστάτη-εγγυητή της καρέκλας, μιας και τα χρήματα των επιδοτήσεων που πρόσφατα έλαβαν είναι υπεραρκετά για να στηρίξουν τα έξοδα του επερχόμενου προεκλογικού αγώνα. Η τέταρτη εξουσία στα πόδια τους, οι «φίρμες» της πολιτικής πασαρέλας κάθε ώρα και σε άλλο τραπέζι… ο λαός κατευθύνεται…

Οι εγωμανείς  «ηγετίσκοι» με το «μπόνους» της επιδότησης, αποδεικνύονται μικροί «Μπενίτο» καθώς οι απαιτήσεις τους έναντι των υπολοίπων (μικρών-ασήμων), είναι άκρως προσβλητικές, γεμάτες απαξίωση για τον πατριωτικό χώρο, ενώ στο γυαλί, μόνο δάκρυα δεν βλέπουμε όταν αναφέρονται σε αυτόν. Τα λεφτά που «παίζονται» πολλά, κάποτε τα είπαν και αργύρια, σήμερα τα λένε βουλευτική έδρα ή μια κάποια καλή θέση μετεκλογικά.

Οι «καθαρές» πατριωτικές δυνάμεις παρακολουθούν ανήμπορες. Σε οικονομική δυσχέρεια, παλεύουν να ενωθούν μέσα σε ένα κλίμα αβεβαιότητας και καχυποψίας. Οι προσωπικοί εγωισμοί αποδεικνύονται η τροχοπέδη για την ένωση, το ΕΓΩ πάνω από το ΕΜΕΙΣ…

Αλίμονο στον λαό που περιμένει.

Τελικά ίσως είμαστε λίγοι «τρελοί» οραματιστές. Ίσως  δεν είμαστε ρεαλιστές που δεν επιζητούμε την καρέκλα, το βόλεμα, την ασφάλεια της «εξουσίας». Ίσως και να είμαστε γραφικοί για τους γύρω μας, μιας και δεν μπορούμε να συμπλεύσουμε στις συνθήκες των καιρών που ζούμε. Ίσως να είμαστε «εραστές της ελευθερίας» ή απλά η Μειοψηφία που αγωνίζεται για τα πιστεύω της μέχρι τέλους.

Αναρωτιέμαι, άραγε μια τέτοια μειοψηφία δεν ήταν και όλοι οι αγωνιστές του έθνους των Ελλήνων; Γραφικός δεν ήταν ο Παπαφλέσσας; Εραστές της ελευθερίας δεν ήταν ο Καραϊσκάκης ο Κολοκοτρώνης η Λασκαρίνα, ο Υψηλάντης, ο Μελάς, ο Κώττας και τόσοι άλλοι…

Οι κατέχοντες την τέχνη του πολέμου γνωρίζουν καλά ότι, το ποσοστό αυτών που θα χαθούν σε μια μάχη υπάρχει ως στατιστικός  υπολογισμός των αποδεκτών «απωλειών». Είναι γνωστό επίσης ότι η Ελλάδα τα τελευταία δέκα χρόνια αντιμετωπίστηκε ως μια τέτοιου είδους στατιστική μελέτη καθώς, όλοι οι μνημονιακοί πειραματισμοί  που εφαρμόστηκαν, έδωσαν κάποια αποτελέσματα ελέγχου της «μάζας»-του λαού, όπως και τις όποιες αντοχές των «δύσκολων»-«απείθαρχων» Ελλήνων.

Όταν όμως οι «συγκυρίες» Επιβάλουν την αυτοδυναμία ενός κόμματος (ΝΔ) τότε ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΙ  τα «στατιστικά λάθη», τα οποία θα απειλήσουν  την αυτοδυναμία αυτή, άρα πρέπει να «εξαλειφθούν» οι παράγοντες ΕΝΩΣΗΣ  του 8-10%  των Λοιπών που στην πλειοψηφία τους αποτελούν ένα «υγιές» κομμάτι του πατριωτικού χώρου.

Ψυχανεμίζομαι, αγανακτώ. Δεν περιμένω πλέον κάποιον «Σωτήρα»- κατάφεραν να μας ΔΙΑΛΥΣΟΥΝ!

«ΘΈΛΕΙ ΑΡΕΤΗ και ΤΟΛΜΗ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ»

Καλό Βόλι Αδέρφια!

Ότι σας Φωτίσει ο Θεός!




Σχολιάστε