Μονόδρομος για τους αγρότες η Ε.Ε.

Η επόμενη μέρα χρειάζεται έναν έξυπνο, ανθεκτικό και ανανεωμένο αγροδιατροφικό τομέα.

Άρθρο του Λευτέρη Βαρουξή.

Η ιστορία της Ευρώπης στηρίζεται στους ώμους των αγροτών. Αυτοί είναι που στην κυριολεξία έθεσαν τα θεμέλια του ευρωπαϊκού πολιτισμού, επιφορτίστηκαν με τη διατροφή της πόλης και της υπαίθρου, και συγκρότησαν το μεγαλύτερο τμήμα του πληθυσμού. Οι αγροτικοί τρόποι ζωής διαμόρφωσαν την κοινωνική πραγματικότητα για αιώνες. Ο γεωργικός τομέας αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της οικονομίας της ΕΕ και έχει καθοριστικό ρόλο όχι μόνο στην παραγωγή υγιεινών τροφίμων, αλλά και στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής και στη διατήρηση του περιβάλλοντος.

Παρά τα όσα λέγονται και τις όποιες διαμαρτυρίες η Ευρώπη έχει ΚΑΠ, που είναι μια μεγάλη κατάκτηση τα τελευταία 50 χρόνια και το εισόδημα των Ελλήνων αγροτών σε μεγάλο βαθμό στηρίχθηκε από τις ευρωπαϊκές ενισχύσεις.

Το δυσάρεστο είναι πως με βάση μελέτες που έγιναν η  Ελλάδα είναι έκτη χώρα στην Ευρώπη με τους μεγαλύτερους σε ηλικία αγρότες. Πιο συγκεκριμένα το ποσοστό των νέων αγροτών στη χώρα μας φτάνει το 8,3%, ενώ το ποσοστό για τους αγρότες ηλικίας 65 και άνω φτάνει στο 33,5%. Αυτό πρέπει ν αλλάξει. Η πρόσβαση στη χρηματοδότηση είναι ζωτικής σημασίας και πολύ συχνά αποτελεί εμπόδιο για τους νέους που επιθυμούν να ενταχθούν στο επάγγελμα. Με απλά λόγια, η στήριξη των νέων γεωργών στον αγροτικό τομέα πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Κοινή Γεωργική Πολιτική μετά το 2020.

Την 1η Ιουνίου 2018, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δημοσίευσε μια σειρά νομοθετικών προτάσεων για την Κοινή Αγροτική Πολιτική μετά το 2020 –μια δεκαετία μεγάλων προκλήσεων και αυξημένων απαιτήσεων. Σκοπός αυτών των προτάσεων ήταν να εναρμονίσουν την ΚΑΠ με τα τρέχοντα και τα μελλοντικά προβλήματα της Ευρώπης, όπως η κλιματική αλλαγή, η ανανέωση των γενεών και η ανάπτυξη νέων αγροτικών περιοχών, ώστε να οδηγηθούμε άμεσα και αποτελεσματικά σε έναν βιώσιμο και ανταγωνιστικό αγροδιατροφικό τομέα τα επόμενα χρόνια.

Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος ειδικός για να αντιληφθεί πως η επόμενη μέρα χρειάζεται έναν έξυπνο, ανθεκτικό και ανανεωμένο αγροδιατροφικό τομέα, που θα διασφαλίζει την παραγωγή οικονομικά προσιτών και υψηλής ποιότητας θρεπτικών τροφίμων για τους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) και θα ενισχύει τον κοινωνικοοικονομικό ιστό στις αγροτικές περιοχές

Η γεωργική πολιτική της ΕΕ μετά το 2020 πρέπει να είναι πιο έξυπνη, απλούστερη, πιο δίκαιη και πιο βιώσιμη αλλά και καλά χρηματοδοτούμενη και πραγματικά κοινή για να συνεχίσει να παρέχει την επισιτιστική ασφάλεια στην ΕΕ.

Για το σκοπό αυτό, η γεωργική πολιτική της ΕΕ πρέπει να χρηματοδοτηθεί επαρκώς, πράγμα που σημαίνει τουλάχιστον διατήρηση του προϋπολογισμού της ΚΓΠ στο σημερινό της επίπεδο, τουλάχιστον.

Χρειαζόμαστε φιλόδοξους στόχους για τη μελλοντική γεωργική πολιτική της ΕΕ. Πρέπει να διασφαλίσουμε τον ασφαλή εφοδιασμό των πολιτών της ΕΕ με υψηλής ποιότητας τρόφιμα, να στηρίξουμε καλύτερα τους νέους, τους νέους και τους οικογενειακούς αγρότες, να αυξήσουμε την ανταγωνιστικότητα των γεωργών μας – αλλά αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο εάν η ΚΓΠ παραμείνει καλά χρηματοδοτημένη στο μέλλον, κάτι για το οποίο θα αγωνιστούμε στην επόμενη μεταρρύθμιση της ΚΓΠ.

Θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθώ στις αγρότισσες. Οι γυναίκες διαδραματίζουν έναν ουσιαστικό οικονομικό και κοινωνικό ρόλο στις αγροτικές περιοχές. Το επιχειρηματικό τους πνεύμα και η αίσθηση της καινοτομίας που διαθέτουν τις κινητοποιούν να αναπτύξουν πολυάριθμα σχέδια γύρω από τον τουρισμό, τη βιοτεχνία, τον πολιτισμό, ή την τοπική κληρονομία, τα οποία συνεισφέρουν στην δυναμικότητα των περιοχών αυτών. Στις γεωργικές εκμεταλλεύσεις οι γυναίκες είναι συχνά αυτές που αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες διαφοροποίησης, όπως η μεταποίηση και η απευθείας πώληση γεωργικών προϊόντων, ή η υποδοχή τουριστών.

Ωστόσο, η συμμετοχή τους στην οικονομία σε γενικές γραμμές χαίρει μικρής αναγνώρισης. Στον αγροτικό τομέα, ορισμένες εξ αυτών βοηθούν ενεργά κάποιο μέλος της οικογένειάς τους στη γεωργική εκμετάλλευση, χωρίς όμως να λαμβάνουν τα οφέλη της θέσης που τους αντιστοιχούν. Μόνο το 30 %, επί του συνόλου των διαχειριστών γεωργικών εκμεταλλεύσεων, είναι γυναίκες στην ΕΕ, ενώ οι εκμεταλλεύσεις τις οποίες διαχειρίζονται είναι κατά μέσο όρο μικρότερες. Στο πλαίσιο της επιχειρηματικότητας, οι γυναίκες προσπίπτουν σε πολυάριθμες δυσχέρειες, οι οποίες είναι εγγενείς των αγροτικών περιοχών, όπως η ανεπαρκής πρόσβαση στις δημόσιες μεταφορές, στις βασικές κοινωνικές υπηρεσίες (υγεία, παιδική μέριμνα) ή στο ίντερνετ υψηλής ταχύτητας.

Το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης μπορεί και πρέπει να ανταποκριθεί στις συγκεκριμένες ανάγκες που έχουν οι γυναίκες, παρέχοντας οικονομική στήριξη για τη δημιουργία γεωργικών και μη επιχειρήσεων, τη διαφοροποίηση, τη διοργάνωση εξειδικευμένων προγραμμάτων κατάρτισης ή της δημιουργίας δικτύων, μεταξύ άλλων ενδεικνυόμενων μέτρων. Ενώ, άλλα ευρωπαϊκά ταμεία θα πρέπει να συνδράμουν χώρες ή περιφέρειες να συστήσουν τις υποδομές και τις βασικές δημόσιες υπηρεσίες οι οποίες μπορούν να διευκολύνουν την ένταξη και την απασχόληση των γυναικών σε γεωργικές περιοχές.

*Ο Λευτέρης Βαρουξής είναι υπ. ευρωβουλευτής.




Σχολιάστε