OTA VOICE
Απόψεις

ΑΝΑΒΡΑ: Έδειξε το δρόμο για τη στεγαστική πολιτική των Δήμων…

ΑΝΑΒΡΑ: Έδειξε το δρόμο για τη στεγαστική πολιτική των Δήμων σε εκπαιδευτικούς και υγειονομικούς.

Είναι γνωστά τα έντονα προβλήματα στέγασης που αντιμετωπίζουν εργαζόμενοι σε τουριστικές και ορεινές περιοχές της Ελλάδας.

Πολύ περισσότερο οι εκπαιδευτικοί, που καλούνται με την ανακοίνωση της τοποθέτησης τους να παρουσιαστούν στο σχολείο.

Δυστυχώς όμως η πολιτεία και πολύ περισσότερο η Τοπική Αυτοδιοίκηση, δεν έχει προνοήσει να συμβάλει στην επίλυση του έντονου στεγαστικού προβλήματος, με τη δημιουργία αντίστοιχων Ξενώνων ή οικιών φιλοξενίας π.χ. εκπαιδευτικών, ιατρών κ.α.

Η πρόσφατη τοποθέτηση του Υφυπουργού κ. Αγγέλου Συρίγου, σχετικά με την αδυναμία στέγασης και υψηλών ενοικίων σε τουριστικά νησιά για τους εκπαιδευτικούς, με την επίρριψη των ευθυνών στου Δήμους, προσωπικά με βρίσκει σύμφωνο.

Όχι από κομματική ή ιδεολογική σκοπιά, αλλά οφείλουμε έστω και αργά, να μιλήσουμε με την γλώσσα της ειλικρίνειας και της αλήθειας.

Άραγε δεν θα μπορούσαν οι Δήμοι να παρέχουν, π.χ. κατοικίες στον εκπαιδευτικό ή τον γιατρό που θα υπηρετήσει για μικρό χρονικό διάστημα στο τόπο τους;

Θα μπορούσαν, εάν είχαν αντιγράψει το μοντέλο ανάπτυξης της κοινότητας Ανάβρας στην Μαγνησία την δεκαετία του 1990.

Μια ορεινή κοινότητα με μηδέν ανεργία, με υψηλό εισόδημα για τους κατοίκους της, με παραχώρηση οικίας για τους εκπαιδευτικούς και τον αγροτικό γιατρό που θα υπηρετούν τους κατοίκους της.

Δυστυχώς αυτό το παγκόσμιο φαινόμενο ανάπτυξης όπως αναφέρθηκαν, για το απομονωμένο ορεινό χωριό, εγκαταλείφθηκε με την κατάργηση των κοινοτήτων από τους νόμους «Καποδίστρια και μετέπειτα Καλλικράτη».

Όφειλαν οι κατ’ καιρούς Δήμαρχοι να αντιγράψουν, τέτοιες πρακτικές στέγασης.

Να δημιουργήσουν Δημοτικές κατοικίες με χαμηλό ενοίκιο και να αποτελέσουν, κίνητρο για γιατρό και εκπαιδευτικούς να επιλέξουν το τόπο τους για να υπηρετήσουν.

Προπάντων να ωφελήσουν τους εναπομείναντες κατοίκους της επαρχίας που ερημώνει.

Το θεσμικό πλαίσιο για Δημοτικές κατοικίες υπάρχει, (άρθρο 188 του Ν. 3463/2006), βούληση υπάρχει;

Δυστυχώς όχι.

Το βλέπουμε ακόμη και εδώ στην Πάτρα.

Με έναν Δήμο αδιάφορο για τις στεγαστικές ανάγκες των νέων ζευγαριών και των λαϊκών νοικοκυριών.

Με έναν Δήμο μακριά από αναπτυξιακές πολιτικές και λογικές, ακόμη και για δημιουργία κοινωνικών κατοικιών.

Με έναν Δήμο «διαμαρτυρόμενο» για το σύστημα, αλλά τροχοπέδη στην βελτίωση της ζωής των κατοίκων.

Άραγε π.χ. πόσοι γιατροί Αναισθησιολόγοι θα κατέθεταν αίτηση για πρόσληψη στο Καραμανδάνειο Νοσοκομείο, εάν ο Δήμος Πατρέων είχε να τους διαθέσει ως κίνητρο και οικία, με χαμηλό ενοίκιο για τα δύο πρώτα χρόνια εγκατάστασής τους στην Πάτρα;

Δυστυχώς ο Υφυπουργός Παιδείας στις δηλώσεις του για ευθύνες των Δήμων, για την στέγαση π.χ. των εκπαιδευτικών, έχει απόλυτο δίκιο.

Πιθανόν θα έπρεπε να αποτελεί και συνδικαλιστικό αίτημα της εκπαιδευτικής κοινότητας, για τις παραμεθόριες, ορεινές και τουριστικές περιοχές.

Σίγουρα οφείλαμε και ως πολίτες να διεκδικούμε από τους «μικρούς μας» τοπικούς Κυβερνήτες, μαζί με την επάνδρωση των σχολείων και των δομών υγείας, να δίνουν αντίστοιχα κίνητρα όπως στην Κοινότητα Ανάβρα.

ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ

Συνδικαλιστής ΔΕΗ

Εκπρόσωπος της ΝΕΑΣ ΠΑΤΡΑΣ στο Δ.Σ.

του Κοινωνικού Οργανισμού του Δήμου Πατρέων.

Σχετικά Άρθρα

Νίκη Μελόνι – κάποιες πρώτες σκέψεις…

otavoice

Απογοητεύτηκαν στην Ελλάδα περισσότερο από τον Ερντογάν από το ΟΧΙ των ΗΠΑ

otavoice

Πάνω απ’ όλα ΕΓΩ και μόνον ΕΓΩ (;)

otavoice

ΗΠΑ: Τα ΜΜΕ στην Ελλάδα έχουν πιάσει πάτο – Οι χρήσιμοι ηλίθοι για την Τουρκία

otavoice

Η Αρμενία απέναντι στη συμμορία με τις “κατσαρίδες” του Πούτιν

otavoice

Εξωραϊσμός της πόλης – έργο «βιτρίνας» ή έργο ουσίας;

otavoice